📖 SEJARAH TINGKATAN 1
BAB 4: MENGENALI TAMADUN

Perkataan bahasa Yunani yang bermaksud bandar atau kota, dan merupakan asal usul perkataan tamadun (civilisation).

Maksud tamadun dalam bahasa Inggeris, iaitu tahap pembangunan manusia dan organisasi yang dianggap paling maju merangkumi pengetahuan, kepercayaan, seni, moral, undang-undang, dan adat.

Perkataan bahasa Arab yang bermaksud tinggi budi bahasa dan pembukaan bandar.

Istilah bahasa Arab yang bermaksud kawasan, daerah, bandar, kota, kampung dan kawasan yang digunakan untuk bercucuk tanam. Ia juga digunakan oleh Ibn Khaldun merujuk kepada prinsip nilai meliputi akidah, syarak, akhlak, falsafah, kebudayaan dan peradaban.

Dalam bahasa Melayu, tamadun bermaksud suatu peradaban yang merujuk kepada pencapaian kemajuan masyarakat dari segi kebendaan serta perkembangan pemikiran meliputi bidang sosial, budaya, politik dan lain-lain yang tinggi.

Tokoh awal yang membicarakan konsep tamadun Islam, memperkenalkan konsep "umran" dan "hadharah" dalam bukunya Muqqadimah. Sarjana sejarah pertama membincangkan peraturan pemerintahan berkaitan kebangkitan/kejatuhan tamadun.

Berpendapat tamadun ialah keadaan kehidupan insan bermasyarakat yang telah mencapai taraf kehalusan tatasusila dan kebudayaan yang luhur. Beliau menulis Islam dalam Sejarah dan Kebudayaan Melayu.

Tokoh Barat yang menjelaskan tamadun sebagai suatu sistem masyarakat yang memperkasakan sistem politik, ekonomi, sosial serta kesenian dan kebudayaan. Menulis karya A Study of History.

Antara kota utama pada peringkat tamadun awal yang dibina berhampiran Sungai Tigris dan Euphrates pada tahun 4,000 SM.

Sistem tulisan pertama atau simbol gambar yang mula lahir kira-kira 5,000 tahun lalu bagi membezakan kehidupan Zaman Prasejarah dan sejarah.